Ze zegt ook dat Steven Simon's creditcard schuld van 40.000 betaald heeft.
Dat is pas een verhaal en iemand zal dat op de voorpagina zetten.
Is dat de juiste manier om te handelen?
Luister, het is jouw deel van het verhaal, jouw primeur, dus ook jouw beslissing.
Ik heb geprobeerd je te bellen.
Ik heb zelfs twaalf keer gebeld, maar ook elke keer weer opgehangen.
Weet je? Eigenlijk ben ik blij dat je langs gekomen bent.
Ik wilde met je praten.
Weet je nog toen je dat meisje van Humble meegebracht had?
Solé, of hoe ze ook maar weer heette.
Luna. - Luna!
Dat is waar ook. Jullie tweeën waren stoned.
De hele tijd.
Weet je nog dat we de boot omgegooid hadden en we alles kwijt waren. We moesten terug lopen.
Hadden jullie de boot omgegooid? - Ja, dat had jij gedaan.
Dat is een avontuur.
Dat bleef jij steeds zeggen. - Ierse wijn!
Whisky?
Proost! - Proost!
Dus... - Dus...
Sorry... - Ga jij maar eerst.
Ik vroeg me af...
denk jij dat Steven 40.000 dollar bij één heeft kunnen krijgen voor dat, je weet wel?
Wat?
Het is een verhaal dat op het punt staat publiekelijk te worden...
waarin Steven ervan verdacht wordt iets gedaan te hebben, waarvoor...
hij toegang zou moeten hebben tot een grote hoeveelheid geld.
En ik vraag me af, heeft hij dat?
Een verhaal dat uit komen kan? Je bedoelt iets waar jij wat mee te maken hebt?
Indirect wel. - Waar ben je mee bezig?
Ik probeer Steven te helpen en jou te beschermen.
Dit doe je nu altijd!
Soms voelt het alsof we allemaal een afspraak gemaakt hebben...
die voor jou en Steven goed werkt, maar voor mij helemaal niet.
En in plaats van het uit te zoeken, lopen jullie rond alsof er niks gebeurd is.
Goed...
laten we overnieuw beginnen.
Ik ben hier om je te vertellen dat ik uit mijn huwelijk weg wil en dan zeg jij, wat?
Ik zeg dat het te laat is.
Deze fase zijn we al lang voorbij.
Je hebt je keuze gemaakt.
Omdat jij niet geven wou, wat bedoel je eigenlijk?
Niet toen, niet nu, niet tijdens studie?
Wat ik bedoel te zeggen, is dat je me iets vraagt wat niet echt zo is.
Dat probeer ik je duidelijk te maken.
We hebben twee hypotheken, we hebben Virgina en we hebben het appartement hier...
we gebruiken alles wat we verdienen, dus Steven...
kan niemand ongezien 40.000 dollar gegeven hebben.
Zonder dat ik ervan af weet.
Annie? - Het is al goed...
Nu ben ik slechts een bron.
Dus de druk is eraf.
Dat is een goed uitziende blonde dame, Cal?
Wie is dit? - Aan de overkant van de straat...
Ik hou wel van jouw stijl.
Ik heb iets voor je. - Je kon niet gewoon aan de deur komen?
Voorzorg.
Die man op de foto, ik heb rond gevraagd. Hij is het zeker.
Maar hij wil je ontmoeten op een beveiligde plek.
Ik heb zijn naam nooit gekend, maar hij werkt voor een oude rot, Fred Summers.
Die doet aan alarmsystemen en dat soort werk.
Dit is het adres van Fred.
Crystal City.
Bedankt.
Meneer Summers?
Hé, waar ben je naar op zoek?
Fred Summers, ken je die?
Fred is hier niet. - O ja?
Je woont hier, je bent zijn kamergenoot. Sorry.
Weet je misschien ook waar hij is?
Hij is over zee, ze zijn vorige week vertrokken. - Over zee, zoals...
Ik weet niet waar Fred in betrokken is, hij vertrekt, en komt weer terug.
Kun je hem een boodschap doorgeven?
Doe het rustig aan.
Zeg tegen Bill, dat hij politie sturen moet naar 566...
En? - Geen spoor.
Heb je wel een naam?
En het hoofdkantoor? Heeft die wel wat gevonden?
Niks?
Het appartement behoort aan ene Fred Summers.
Maar Fred is in maart overleden.
Volgens de buren, verblijft zijn neefje daar af en toe. Terwijl zijn Pro-deo uitgewerkt wordt.
Alleen heeft hij geen neefje. - Je leert al snel!
Cal, ik dacht dat we duidelijk geweest waren?
Jij zou je informatie met ons delen. Weet je dat nog?
Ik ben daar heen gegaan om met een man te praten...
die Fred Summers heet. Waarvan ik nu weet dat die overleden is.
Denk je dat ik daar heen gegaan was, als ik geweten had wat ik daar aan zou treffen?
Je was toevallig daar? - Ja.
Als jullie het niet erg vinden, ga ik graag verder met mijn verhaal.
Het is geen verhaal, het is een zaak!
En zodat je het weet...
een meisje genaamd Mandy Brokeart, 16 jaar, drugsverslaafde, is dood gevonden vannacht.
Mogelijk door een misdrijf om het leven gekomen.
Komt ze je bekend voor?
We hebben haar vingerafdrukken van die van die beveiligingscamera foto's...
die jullie ons gegeven hebben!
Ik weet dat er vannacht op je geschoten is en dat ik je warme chocolade moet aanbieden...
maar ik ben zo ontzettend kwaad.
De beslissing, mag ik aannemen, dat dit geen nieuws was?
Wacht! We hebben niet... omdat we bezorgd waren...
Het was mijn idee, oké.
Ik geloofde haar toen niet en nu nog steeds niet.
Ze is niet betrouwbaar...
ze probeerde ons sexy plakboek foto's te verkopen van haar vriendin Sonja Bakker.
Haar dode vriendin. - Hoe zit dat dan?
Een of andere serveerster komt naar buiten met een seksschandaal.
Fijn. Dat is het ene verhaal.
Dan ontkent hij dat en is er weer een verhaal...
en dan klopt dat weer niet, en hebben we weer een ander verhaal.
En intussen lezen de mensen dat en trekken hun eigen conclusies...
omdat wij het eerste verhaal hadden, of niet soms?
Iemand heeft besloten dat het beneden onze waardigheid is.
Kijk nou eens naar haar! Kom nou!
Wat een vertoning! Het is pure verdachtmaking.
Zo werken die bedrijven nou eenmaal, mensen kapot maken die hen in de weg staan.
Het echte verhaal gaat hier om PointCorp.
Het echte verhaal hier is de ondergang van deze verdomde krant.
Christus!
We hebben met een nieuw management te doen, Cal...
en die zijn alleen geďnteresseerd in verkoopcijfers, niet in discretie.
Hoe moet ik ze uitleggen dat wij hier niets mee te maken hebben?
We gaan drukken wat we hebben. Vandaag.
Nee!
Dat kan je niet maken. - Waarom niet? We hebben genoeg materiaal.
Als je dit gaat drukken, jaag je iedereen in de gordijnen.
Maar we hebben de rest van het verhaal niet.
Dat kan me geen donder schelen.
We gaan drukken.
Vanavond. We hebben nog acht uur.
Je ziet er moe uit. Wil je koffie? - Ja, graag.
Kun je even wachten?
George! Heb je een momentje? - Ja.
Luister, dat ik op de hoorzitting zo tegen je gesproken heb...
dat was niet respectloos bedoeld, of een gebrek aan dankbaarheid.
Nee, helemaal niet. Het was een indrukwekkende prestatie.
Jij hebt ook je emoties, dat begrijp ik.
Dat is een opluchting.
Je hebt luxe paarden en werkpaarden. Je kunt altijd wel met elkaar omgaan.
We redden die deadline zeker niet. - Dat kan wel.
Oké, mensen. We gaan ons de ballen uit de broek werken. Wat heb je?
Die man Foye, waar ik dat onderzoek naar deed, dat blijkt een goudmijntje te zijn.
Dominique. - Foy. Ik hoor steeds weer van die man.
Een vriend van Sonia, dit is een andere bewakingsfoto.
En hij zit in Rhonda's foto's van haar mobiele telefoon.
Goed, op deze Haloween foto's is hij een engerd.
Engerd! Je weet toch hoe een handjevol PR mensen in het weekend feestvieren?
Speciale feestjes... Vertel hem het leuke stuk maar eens.
Werkt meestal in de Daily Grill, maar waar denk je dat zijn kantoor staat ingeschreven?
Raad eens? - Waar?
De Watergate.
Niet alleen dat, suite 413. Dezelfde suite als het 'Medal of Freedom' initiatief.
En dat is... - Het lobbykantoor van PointCorp.
Zet hem maar op band.
Wil je dat ik Rodney hier haal? - Ja, zelfde plaats.
Wat? Wil je hem op band zetten? - Ja.
Spelen we nu politieagent? Dat is hartstikke illegaal.
Dominique Foy, kan Sonia Baker, in verband brengen met PointCorp...
dat zal zoveel druk op hem leggen, dat hij wel gaat praten.
Goed? Dus zet hem op band. Dat is onze verzekering.
En waarom denk je dat hij überhaupt met je zou willen praten?
Omdat hij bang is.
Hoe weet je dat zo zeker? - Omdat ik hem bang ga maken.
Is die Cadillac van jou?
Ja.
V8, 320 PK, cruise controle, heads-up display?
Dat is hem.
Wel een indrukwekkende wagen. - Ja, dat weet ik.
En wat heb jij in je 'gayrage' staan?
Pardon?
'Gayrage'. Garage.
Heb jij er ook zo een? - Nee.
Ik heb een Souvereign uit 1950.
Een vierpersoons.
Ik gebruik hem niet veel, maar het houdt me uit de bijstand.
Dat klinkt niet goed. Jij zit in de PR, nietwaar?
Dat klopt.
Je leest toch ook kranten? - Soms.
Oké. Dan wil ik je iets laten zien. Ik ben het nog aan het uitwerken.
Eens kijken wat je hiervan vindt.
Dominique Foy, bekende Public Relations figuur, banden met defensiecontracten bij PointCorp...
wordt in verband gebracht met de dood van de vrouw van congreslid...
Kom op zeg! Dit is niet leuk. Dit is helemaal niet leuk.
En niet erg professioneel om hier te zitten en te proberen...
Dit staat morgen in de krant. Tenzij jij me kunt vertellen wat ik moet weten.
Ik denk het niet. - Ik weet een plaats...
waar we rustig kunnen zitten en praten.
Doe niet zo idioot. Ik weet niets. Ik ben een PR-man. Gesnopen?
Dat kan zo zijn.. Er zijn twee keuzes hoe de krant verschijnt, mét of zonder je naam.
Em misschien zelfs met een foto, van je website.
Wie weet, wie er dan uit zijn dak gaat, en hoe erg.
Ik probeer je vriend te zijn, snap je? Ik probeer te voorkomen dat je onderuit gaat.
En je belooft mijn naam niet te gebruiken, toch?
Ja.
Het is daar mooi, heeft klasse en is comfortabel.
Wat is dit voor schuur? Waar breng je me naar toe?
Geen drank in de minibar, geen films op verzoek. wat is dit voor hotel? Meer een motel.
Hier vindt niemand je, Dominique.
Hoe krijg jij je bier koud? Wil je een ijsje halen voor oom?
Ik neem de tijd op. - Laten we bij het begin beginnen.
Waar heb je Sonia Baker ontmoet?
We beginnen met wat compensatie. - Hij is wat gespannen en wil een biertje.
Mag ik er ook een? - Ja.
Wat neemt hij eigenlijk? - Rustig, anders krijg je problemen.
Voor wat? Als ik jullie help, gaan mijn zaken naar de knoppen. Dit bed is walgelijk.
Compenseer me dan!
Oké, dus je wilt geld om te helpen de moord op Sonia op te lossen.
Laat maar. Ik ben PR-man. Ik weet hoe je vragen moet stellen.
Ik wil geld om je te helpen met de hoofdprijs.
We zijn hier niet voor de hoofdprijs.
Werkelijk? Iedereen wil de hoofdprijs en ik wil mijn deel, dat is gewoon eerlijk.
Wanneer heb je Sonia ontmoet? - Compensatie!
Je bent hier om te praten, Dominique.
En nog wat, ik ben een talent. Met andere woorden de bijbel. Dus verander dat maar.
Dit is een kamer voor niet-rokers. - Hij staat op jouw naam.
Gebruik de douche. - Laat dat.
Ik wil mijn advocaat bellen. Daar moet je maar eens over nadenken.
Ik krijg geen signaal in dit rattenhol.
Waarom denk jij niet eens na?
Dominique. - Laat me dit nog een keer uitleggen.
Ik geloof niet dat het tot je doordringt! Ik zal het netjes en helder voor je uitleggen.
De krant het zo schrijven, dat jij de enige en belangrijkste bron hiervan bent...
en wat zullen je vrienden bij PointCorp er van vinden?
En iedere andere die je kent? - Doe dat niet, alsjeblieft.
Hoe meer je vertelt, hoe meer je ons geeft...
hoe meer je beschermd bent. Zo werken wij.
En je compensatie is je anonimiteit. Dat is alles wat je krijgt.
Oké? - Ja.
Oké. Hoe gaat het hier? - We zijn er bijna klaar voor.
Laten we het doen. - Prima.
Dit is een open deur. Je moet met haar praten. Cal vraagt om de deadline uit te stellen.
We kunnen dat niet maken. - Waar zijn ze verdomme?
Moet ik dat weten? - Je hebt net met hem gesproken.
Ja, maar hij heeft niet gezegd waar ze waren.
Twintigduizend dollar weggegooid.
Donder op!
Het was die vent die ik ken van de club. Werkt voor een PR bedrijf. Een hele grote.
Ik zal zijn naam noemen. Hij heette Fred. Hij werkte voor dat bedrijf en...
had die bijzondere klant, PointCorp.
En die wilden een bijzondere werkneemster.
Ze zochten een meisje.
Ik dacht toen aan Sonia.
Heb je dat?
Dat is een val deze, verlies haar nu niet aan een andere krant.
Ja, dat zeg ik. - Tom!
Ze was een perfecte keuze, ze was intelligent...
Ze had schulden. - Ze had inderdaad schulden...
ze betaalde haar 26.000 dollar per maand...
heel wat meer dan ze mij betaalden. Ik kreeg maar 20.000.
En het kind? - Nee, zij heeft me verteld hoe het zat...
zij vertelde mij over Collins, dat ze hem bespioneerde.
En dat ze wilden dat Sonia met Collins naar bed ging?
Nee, dat wilde ze zelf. Ze heeft alles goed verziekt, nietwaar?
Ik denk dat dat aan de staf van Collins is te wijten.
Dat ga ik je niet vertellen. Vergeet het maar. Je kunt iemand anders ontvoeren...
en martelen als je dat wilt.
We hebben een afspraak. - Ja, en ik ben er klaar mee.
Je hoeft niet te schreeuwen, we moeten het weten.
Je was met iets aan het werk?
In de Hill vonden ze iemand om het op te knappen.
Naam? - Nee.
Wie? - Vergeet het maar.
Wie? Hoor je me niet? Vergeet het!
Ik wil graag nog elke ochtend in die heerlijke wagen stappen.
Vergeet niet, dat als ik in dat barrel van een Souv van jou moest rijden...
ik mezelf zou opblazen.
Heb je dat ding gezien?
Net een grasmaaier.
Ga je vanavond met hem naar bed?
Wij vinden dat wel goed als je dat doet. Met hem naar bed gaan.
Of heb je al iemand? Je hebt natuurlijk al iemand.
Ik heb een kerel. Ik heb ook een meisje. We hoeven niemand thuis te laten.
Steven. Hoe heb je Sonia gevonden? - Wat?
Hoe kwam ze bij jou op kantoor, heeft iemand haar aanbevolen?
Waar heb je het over?
Ze hebben een spelletje met je gespeeld. - Echt?
Wie heeft jou haar naam gegeven?
Waar gaat dit over. - Ben ik aan het uitzoeken.
Twee vragen. Hoe is ze bij jou op kantoor gekomen...
en de naam van diegene die haar heeft aanbevolen.
Burns. George Burns.
Zij was een dochter van een vriend van de familie.
Kan je het hotel herinneren van het vrijgezellenfeest van Doug's vader?
Kom nu hierheen. Alleen. Ik ben in kamer 408.
Ik zie je wel op kantoor. - Steven, we zijn al veel te laat.
Steven. We zijn te laat. - Ik bel je.
Luister je voicemail af. We krijgen een dik probleem met die deadline.
Ik wil dat jullie de kamer uit gaan.
Jij ook, bedoel ik. - Wat?
Steven Collins komt eraan. Het is wat gemakkelijker als er niemand is.
Je maakt zeker een grapje.
Sinds wanneer krijgt het onderwerp van een onderzoek, inzage in...
het interview van een ander? Te gek voor woorden.
Je verkracht het verhaal.
Bijzondere omstandigheden. - Wat?
Komt dat omdat hij congreslid is, of je vriend? Of dat je zijn vrouw verdenkt?
Kan je mij dat uitleggen?
Om alles wat je net zei.
Wat ben je een huichelaar! Dit is ook mijn verhaal...
en jij gaat dat voor altijd verpesten, door hem hierheen te laten komen.
We laten hem binnen en gaan zitten en laten hem dit zien...
en we praten hem bij, zodat hij beide kanten van het verhaal kent.
Steven Collins. Della Frye.
Ken je deze vent? - Nee.
Herken je hem helemaal niet?
Geen idee. Misschien... Is hij hier?
Nee, eigenlijk is hij hiernaast.
Ga zitten.
PointCorp wilde iemand in je staf plaatsen.
Deze vent, Dominique Foy, vond Sonia.
Hij strijkt zijn geld op en George Furges doet de rest.
Nee. Dat is onmogelijk. - Hij betaalde haar schulden...
en hij betaalde haar elke maand om terug te rapporteren wat je doet.
Toen haar informatie opdroogde, hebben ze haar vermoord.
Hoe weet jij dit?
Daarom werd ik gebeld, ik moest op de hoek van de straat een tijdschrift kopen...
ik moest een nieuwe leren kennen...
een agressieve, ongeduldige, opgefokte, uitziende Navy Seal gast.
En hij viel me steeds maar lastig, maakte me bang omdat hij geďrriteerd was en...
Wanneer was dat? - Dit is zowat een maand geleden.
Hij was geďrriteerd omdat Sonja hem niets meer wou geven.
Wat moest jij er dan aan doen?
Hij wou dat ik er iets aan deed, alsof het één van mijn haardrogers was.
En heb je dat gedaan? - Dat heb ik geprobeerd.
Ik heb het geprobeerd. Ik heb haar gebeld, maar ze nam niet op. Ik wou met haar gaan praten.
Ze huilde. - Waarom huilde ze, was ze bang dat er iemand achter haar aanzat?
Nee, ze schreeuwde vanwege Collins. Ze was verliefd op hem.
En ze was zwanger.
En ze had het hem niet verteld.
Ze had het niet verteld, en ze was vertwijfeld als hij zou ontdekken wat ze gedaan had...
en dat hij bij haar weg zou gaan en haar baby. Ze werd zo dol dat ze ineenstortte...
en al haar betaalcheques verscheurde. Wie doet nu zoiets?
Ik probeerde haar te kalmeren en te denken aan de publiciteit, en haar deel daarin en aan...
Woorden. Hou je woord. Hoe je beslissing mij zal beďnvloeden en toen was ze dood.
Ik hoor dat het een moord is, dus wil ik hier niets meer mee te maken hebben.
Ik ben doodsbang. Ik wil naar een warme plaats, en als ik terugkom begin ik met een schone lei.
Jullie moeten zorgen dat ze me met rust laten. Ik ben een nietsnut.
Ik ben niets voor die mannen.
Je had toen gelijk, oké? En nu kunnen we het bewijzen.
We kunnen die smeerlappen aan de muur nagelen.
We nagelen ze aan de muur, we winnen. - Ja. - Oké!
Kan je me een minuutje geven? - Oké.
Nee!
Kom op, man. - Laat me los! - Wat doe je nu?
Stephen! Ik probeer je enkel te helpen. - Ze was zwanger.
Ja, Cal. - Moest ik dat horen.
Kon je me dat niet zelf zeggen. Moest je het zonodig zo doen?
Was dat belangrijk voor jou? - Ik dacht dat je de waarheid moest weten.
Inderdaad. Je zoekt naar de waarheid, meer niet. Je bent een waarheidszoeker.
Meer niet. Je kan er ook niets aan doen, zo ben je nu eenmaal.
Je bent een hypocriet. Je hebt geen interesse in mij. Alles draait om jou en je verhaal.
Ik vertrouwde je.
Je bent mijn vriend!
Dat zou je toch moeten zijn, maar je neukt met mijn vrouw.
Je bent mijn vriend, Cal! Ik zou dit jou nooit aangedaan hebben!
Het spijt me, Stephen. Oké? Ik heb spijt van alles.
Luister, ik ben een smeerlap geweest. En ik begrijp waarom je me haat.
Zet je gevoelens over mij even opzij. En blijf deze zaak, we zijn zo dichtbij de afronding.
Elk onderdeeltje ervan. Ik heb mezelf ervoor in gevaar gebracht.
Ik moet congresman Fergus eventjes spreken.
Zeg hem dat het Call McAffrey is van de Globe, en dat ik een deadline heb.
Smeerlap.
Het spijt me dat ik dat zag. Geef hem dit kaartje maar.
En zeg hem dat het voor hem belangrijk en gevoelig ligt.
Congresman. - Ja, Cal McAffrey.
En hoe heb je me gevonden? - Ik volg het spoor van broodkruimels.
Ik heb een bevestiging nodig van jou, voor een artikel dat morgen geplaatst wordt.
Er is me verteld dat jij de aanbeveling gegeven hebt om Sonja Baker in te huren. Klopt dat?
En dan?
Dus blijkt het dat Sonja Baker informatie ver- zamelde over de bevindingen van Stephen Collins,
over de financieringen van het comité, en deze doorgaf aan de mensen die onderzoek deden...
over die bedrijven. En dat bedrijf is betrokken bij haar moord.
Jezus Christus, dat is een Congresman niet echt waardig.
Ten eerste: Gebruik nooit Gods naam nooit ijdel bij mij.
Ten tweede: Hoe kan je een naďef 25 jaar oud meisje beschrijven als een...
Dubbelagente?
McAffrey, ik stak mijn nek uit voor een jong meisje van een familie waarin erg welkom ben.
Een familie die er een heel ander ideaal op nahoud dan waarop deze natie opgericht is?
En hoe luidt de voornaam van Sonia Baker's moeder?
Neem me niet kwalijk? - Je verstond me wel.
Een vriendin van de familie.
Denk je echt, dat de nieuwe eigenaars, de verantwoordelijke burgers...
je toestaan, dat speculatieve verhaaltje te publiceren?
Jij zit zonder werk, nog voordat de duivel je naam kan uitspreken.
Zoon.
Janine.
De voornaam van Sonia's moeder was Janine.
Het punt is, je zag zijn gelaat niet. Ik wel. Fergus, is de kern van dit verhaal.
Dit verhaal is dood, Cal.
Op één of andere manier, gooide PointCorp, Sonia Baker voor die trein.
Is dat zo? Het punt is dat onze nieuwe eigenaars me hier niets van laten drukken.
Tenzij ik een van de hoofdspelers heb, officieel, Cal. Officieel!
En de enige persoon die dat kan doen, wil het niet. Kan je me zeggen waarom niet?
Of is het enkel omdat je zijn vrouw geneukt hebt?
Kan je me verklaren hoe, wanneer en waarom MediaCorp jouw touwen doorgesneden heeft?
Dit is zo erg gerelateerd met alles, als maar mogelijk.
Wat je ook maar opvolgt, Dit is een groots verhaal. Je hebt Fergus, PointCorp...
nu ook MediaCorp, allen aan elkaar gerelateerd, alles bijeen, bij dezelfde Country Club.
Realiseer je jezelf dat je mee in het spel zit?
Cal, als er hier van enige corruptie sprake is, komt die van jou.
Jij hebt jezelf onmiddellijk van het begin in dit verhaal gestort, we weten allemaal waarom.
Het is voorbij, wat jou betreft Ik kan je niet meer beschermen.
Momenteel ben ik niet eens zeker of ik dat nog wel wil.
Wil je het verhaal nog?
Ja... Kom maar mee.
Ik werd voor de eerste keer voorgesteld aan Sonia Baker...
in de maand April 2007.
Ze werd ingehuurd als een onderzoeksassistente, bij mijn staf.
Ze werd aanbevolen door de de meerderheid van een partij...
van een congresman uit West Virginia.
George Fergus.
Na drie maanden samenwerking, begonnen Sonia en ik...
een romantische relatie.
Ik stuurde je per E-mail, de kopieën van de documenten, die zonder twijfel aantonen...
de corruptie tussen leden van mijn eigen partij...
en nu weet ik dat ze op mijn kantoor geplaatst is als spionne.
Het is zo dat het reikt tot uit elke hoek van de veiligheidsindustrie zowel thuis en er erbuiten?
Het is niet alleen een overtreding van de wet, maar ook wordt ons bedrijf verwoest...
of anders mijn onderzoek te vernietigen naar PointCorp.
Sonia werd betaald, om regelmatig rapporten te maken...
naar PointCorp. Over vijf jaar, zal PointCorp zijn eigen leger hebben.
Het zal onze verzamelde geheime informatie, onder beheer hebben...
Ze had toegang tot alles wat we deden, en duidelijk ons onderzoek ondermijnt.
Het is een onwettige afdeling die moet tegengehouden worden.
Hoe dan ook, mijn relatie met haar groeide, en daar zijn ze achtergekomen.
En ik geloof dat ze haar daarvoor ombrachten.
Voor mensen als deze, die het laatste anderhalf jaar van mijn leven probeerden te onderzoeken...
betekenen onschuldige burgers niets.
Levens die weggeworpen werden.
De bijkomstige schade.
En ik geloof dat het alleen de publieke aard van mijn positie was destijds.
Ze verraadde me voor mijn onvoorwaardelijke trouw.
Zo gaan politieke zelfmoorden.
Hoe heb ik het volbracht?
Bedankt congresman.
Gaat het? - Ja. Je was zo...
Als je slaapt met zowat zesentwintig criminelen, hoe zou het dan anders zijn?
Opgelucht? - Cal.
Klaar? Oké. - Ja.
We gaan.
Ben je er nog steeds? - Ja.
Ik dacht dat je zeker aan je bureau zou zitten, het online laten ontploffen.
Wel, met zo een groot stuk...
zouden de mensen beter een krant in hun handen hebben, als ze het lezen, nietwaar?
Ik doe eerst PointCorp. Hard en zonder gevoelens. - Oké.
Jij doet Sonia Baker daar. - Moord, Mandi. Rhonda Silver.
En de Dunn Rapport Connectie. Oké?
Sir, alles is klaar voor de start. - Sorry, dat ik je persoonlijk moet bellen.
Ik wil u er van verzekeren, dat we af zullen maken waar we aan begonnen zijn.
Tot ziens.
Blijf maar even in de auto.
Hallo, mannen.
Hallo. - Is dit mijn deel?
Ja, ik denk het wel.
Hoe is het met je? Zeg het ook maar niet. - Je vraagt een meisje nooit om haar leeftijd.
Als ik naar jou kijk, dan zie ik geen meisje, maar een verslaggeefster.
Eindelijk. - Terug naar het verhaal nu. - Ja.
Ik had die Engelse leraar op de middelbare school. Een langharig hippie type.
Hij had een probleem met zijn pen. Ach zo? - Ja.
Hij loste dat op, door een touwtje dat hij rond zijn hals droeg.
Daar hield het de pen. - Leuk.
Mijn vriendin Della had een pen probleem. Ik had mijn bronnen, en ik bracht dit mee.
Wat is dat? - Ik doop je nu om tot een Nubische prinses...
die nooit meer zonder pen zal zitten, maar met een ketting.
Hoe mooi! Zoiets heb ik altijd al gewild.
Proost. - Proost.
Nu wil ik je iets vertellen.
Over Anne Collins. - Oké.
De politie praat met haar.
Hoe weet Anne Collins dat Sonia Baker 26.000 dollar per maand ontving?
Wanneer?
Hoe wist ze wat Sonia Baker verdiende? Wij wisten dat. - Ja.
En hoe wist Anne Collins dat dan?
Ik bedoel, Stephen moet het gehoord hebben in het voorbereidend interview.
Ik draaide dit deel van die tape af, en puzzelde uit wat dit zou kunnen betekenen.
Cal! Wacht... Wat ga je doen?
Wat ben je aan het doen? Cal?
Mag ik niet meedoen? - Zeg tegen Cameron om het verhaal in te houden.
Wat? Cal!
Cal!
Wie was Robert Bingham, Stephen?
Wie was Robert Bingham?
Wacht de politie buiten? - Nee.
Ik redde ooit zijn leven in Kuweit.
Hij was zeventien jaar oud. Het was een goede soldaat die trots was op wat we deden.
Het leger was zijn leven. Hij had problemen en was ontslagen.
Dus je had een jongen waarvan je wist dat hij onstabiel was.
Wat moest hij precies doen?
Haar bang maken, of haar misschien wat in elkaar te slaan?
Nee, Cal. Ik had haar erbij betrokken. - Waarom?
Omdat ik wist dat ze iets verborg voor me.
Als ik bij haar thuis en er kwam fax binnen, werd ze nerveus over haar telefoongesprekken.
In de late nacht. Dan was ik achterdochtig.
Ik vroeg aan Bingham om haar in de gaten te houden, en me alles te rapporteren, meer niet.
Je liegt, Stephen.
Hij was meer van streek door wat ze deed dan ik...
je moet begrijpen wat het leger betekende voor Bingham.
Hij haat PointCorp voor wat ze hem proberen aan te doen.
In zijn geest moest ze gestopt worden. - Maar ze hield niet op, nietwaar?
Ze gooide de betaalcheques weg en zette haar leven op het spel voor jou.
Ja, en dat wist ik niet. Ik wist niet dat hij haar ging vermoorden.
Ik wist niet eens dat hij haar vermoord had.
Toen ik het vernam dacht ik hetzelfde als jij. Ik dacht dat PointCorp het gedaan had.
En toen je het wel wist? - Wat moest ik doen?
Het aan iemand vertellen. - Dat probeerde ik.
Wanneer? - Toen ik bij je thuis kwam en jij alleen maar een verhaaltje hoorde.
Hoe? Stephen ik wilde je helpen. - Onzin.
Je enige bezorgdheid is je geweten te zuiveren, totdat dat melodrama waarin je zit voorbij is.
Dus heb je me gebruikt. - Nee, Cal.
Ik vertrouwde haar niet, dus heb ik hem erbij gehaald, meer niet. Het was een vergissing.
Het is mijn verantwoordelijkheid en ik had dat nooit mogen doen...
maar ik vroeg hem nooit om haar te vermoorden. - Hij dankte zijn leven aan jou.
Daarom heb je hem erbij gehaald. Je hebt hem gebeld en je gebruikte hem.
Zoals je mij probeerde te gebruiken.
De ene om te doden. De andere om het toe te dekken.
Als PointCorp en Fergus haar niet ingehuurd hadden...
Het gaat niet om Bingham en PointCorp en Fergus, man. Maar om jezelf!
En de beslissingen die jij genomen hebt, hebben tot vier vermoorde mensen geleid.
Rhonda bracht een pizza, Stephen.
Cal?
Wat ga jij doen? - Je weet best wat ik ga doen.
Het is lachwekkend, jouw gevoel van eigenwaarde.
Waarom is dat? Leest er niemand nog kranten?
Het is weer een oud verhaal. Binnen een paar dagen is de rotzooi alweer weggerot.
Weet je, te midden van deze roddels en specula- ties die het leven van de mensen beheren..
denk ik dat ze nog altijd het verschil kennen tussen echt nieuws en onzin.
En ze zijn blij dat iemand er nog genoeg om geeft...
om dingen op te schrijven en de waarheid te drukken.
Alsjeblieft, Cal? Doe dit nu niet. Alsjeblieft?
Ik vraag het je als jouw vriend.
Je hebt drie minuten de tijd, voordat de politie hier staat.
Heb je hier ook geen schuld aan, Cal? - Heb ik dat?
Een goede soldaat vecht voor zijn vaderland. " Aydens Forens. "
Deze mannen, bij hen gaat het allemaal om geld.
Wil je in zo'n wereld leven?
Het verhaal over Stephen wordt toch publiek. Of ik net nu wel of niet schrijf.
Leg je wapen neer. Laat het zakken!
Dan ben ik liever niets.
Ik herhaal: Leg je wapen neer!
CONGRESSMAN AANGEHOUDEN.
Nieuw bewijs wijst naar Rep. Stephen Collins.
De geconfronteerde man is Robert Bingham, werknemer van Collins.
PointCorp ontkent alle schuld.
Door Della Frye en Cal McAffery Washintgon Globe Speciaal Rapport.
Ga je het niet doorsturen?
Ik hou tenslotte al vier uur de voorpagina vrij.
Stuur jij het maar door.